WK
Euforie verandert in hartzeer voor de WK‑hoop van Engeland in Atlanta
Euforie veranderde in hartzeer voor World Cup-supporters van Engeland toen de Three Lions met 2-1 verloren van Argentinië in het Atlanta Stadium in Georgia, waardoor fans door het VK er kapot van waren. De treffer van Anthony Gordon tien minuten na de rust ontketende een kortstondig feest, maar de vreugde verdampte in de laatste minuten.
De wedstrijd in het Atlanta Stadium in Georgia zat vol overtredingen en verhitte momenten, wat een gespannen sfeer voor beide ploegen creëerde. Fysieke duels domineerden de wedstrijd en droegen bij aan het drama dat zich ontvouwde.
Gordon gaf Engeland de leiding, maar Enzo Fernández maakte gelijk in de 85e minuut en Martínez bezorgde de winnende treffer in de 92e, waardoor de bezoekers een zenuwslopende nederlaag incasseerden. De reeks doelpunten vat de omslag van optimisme naar wanhoop perfect samen.
In Boxpark in Wembley, Noord‑Londen, waren supporters neergeslagen, en Getty‑beelden tonen fans die hun hoofd vasthouden in ongeloof. Het verdriet van de menigte was voelbaar terwijl ze zagen hoe de kans van Engeland om de finale te bereiken wegglipt.
Tuchel blijft optimistisch ondanks de knock-outklap van Argentinië
Tweelingbroers Luke en Vee Moore, beiden 33, spraken hun teleurstelling uit. Vee zei: “We hebben het geflikt… we waren te defensief nadat we één‑nul stonden,” terwijl Luke toevoegde: “Ik dacht dat het naar huis zou komen. We hadden de wissels en meer aanval nodig – Rashford, Madueke, Saka eerder.” De prins van Wales gaf aan dat hij “kapot” was, maar “trots” op de mannen van Thomas Tuchel, en prins William schreef op Instagram dat het team alles gaf en “het meest complete Engeland‑team in een toernooi” was. Beide boodschappen combineerden verdriet met bewondering. Sir Keir Starmer beschreef zichzelf ook als “kapot”, maar prees de passie en energie van het team, en merkte op dat het team alles gaf en de natie trots maakte. Een social‑media‑gebruiker betoogde dat Tuchel “definitief de schuld moet nemen” nadat hij voor defensieve wissels koos toen Engeland leidde, en stelde dat die verschuiving het momentum van de wedstrijd veranderde. Het contrast tussen vroege jubel en